"بوشهرنیوز" این روزها پس از اینکه طرح هدفمند کردن یارانه ها از سوی دکتر محمود احمدی نژاد مطرح گردید و مورد تایید مجلس شورای اسلامی قرار گرفت و اخیرا نیز به مرحله اجرا نزدیک شده است، بعنوان بحثی داغ نقل محافل و مجالس گردیده است. عده ای معتقدند اجرای این طرح باعث افزایش تضاد طبقاتی،بی ارزش شدن پول ملی، کسادی اقتصاد کشور و ... می شود.عده ای دیگر اجرای آن را موجب ایجاد عدالت اجتماعی، رونق اقتصادی و ازین قبیل می دانند. اینکه کدام گروه صحیح می گویند و کدام غلط، بحث ما نمی باشد. آنچه نگارنده قصد دارد در اینجا به آن بپردازد این است که حال که ضرورت اجرای این طرح از سوی اکثر کارشناسان اقتصادی و نخبگان علمی کشور مورد تایید قرار گرفته است و طرح هدفمند کردن یارانه ها را یکی از جراحی های لازم برای اقتصاد بیمار ایران می دانند، چرا عده ای با علم به این ضرورت،سمفونی کوک نقدشان همچنان عامدانه بر علیه دولت، صدای ناخوشی را به گوش مخاطبان می رساند!

در این چند وقت اخیر که به اجرای طرح تحول نزدیکتر می شویم هیاهویی براه انداخته اند و حتی برخی از روزنامه های اقتصادی ما بدون در نظر گرفتن مبانی علم اقتصاد و رعایت آن، آتش بیار معرکه شده اند و تیترهایی در صفحه نخست تحت عناوینی از جمله«منتظر تورم65درصدی باشید» و یا «تیر افزایش قیمت ها از کمان رها شد» به چاپ می رسانند که این عمل از سوی این رسانه ها نفی اصول اولیه اقتصاد و به ویژه اخلاق است که متاسفانه اینگونه اظهار نظرها طعمه رسانه های بیگانه هم شده است. این افراد که در قالب روزنامه ها و برخی دیگر از رسانه های غیر همسو با دولت به این مخالفت پرداخته اند بهتر است فراموش نکنند که آقای مهندس موسوی نیز پیش از انتخابات فراخوانی برای دعوت از اقتصاددانان داد و برنامه های اقتصادی خود را بصورت شفاف بیان کرد که از جمله ی آنها مقوله ی یارانه ها، اصلاح نرخ ارز، استفاده از دلارهای نفتی برای افزایش سرمایه گذاری ها و ... بود. به عبارتی حتی اگر ایشان هم رئیس جمهور می شد چاره ای جز انجام اصلاح در ساختار اقتصادی کشور نداشت.

در اینجا لازم است به نکاتی اشاره کنم تا خوانندگان عزیز به پیامدهای ناشی از پرداخت یارانه ها توسط دولت پی ببرند. همانطور که می دانیم اجرای این طرح برای اقتصاد بیمار ایران به مثابه انجام جراحی برای بیمار بد حالی است که هرچه از زمان انجام این عمل بگذرد ضررهای آن صرفا متوجه شخص بیمار خواهد شد. و همچنین این طرح نیز مانند سایر طرح ها و یا همان مثال جراحی، دارای پیامدهای مثبت و منفی است. ثابت نگه داشتن قیمت های برق و آب و گاز طبیعی و فرآورده های نفتی و پرداخت کلان یارانه ها توسط دولت ضربه سنگینی به اقتصاد کشور زده است و کار را به آنجا رسانده که مصرف کالاهای یاد شده در چند سال اخیر در پاره ای موارد از 10% در سال نیز فراتر رفته است. رویارویی با چنین رویدادی که هیچ دولتی یارای تحمل آن را ندارد باعث افزایش واردات فرآورده های نفتی، قاچاق آن به میزان 12میلیون لیتر در روز، کندی در اجرای طرح های توسعه به علت ناتوانی دولت در تامین هزینه آنان به علت پرداخت یارانه های سنگین و و بیکار شدن ده ها هزار نفر از کارگر، تکنسین و مهندس شده است.

 مایه شگفتی اینکه این منتقدان چشم خود را بروی سایر مسائل بسته اند و نمی گویند که چرا کشور ایران که بر پایه آمار سازمان خوارو بار جهانی یازدهمین کشور تولیدکننده میوه است، باید وارد کننده میوه شود! واقعیت این است که بخش اعظم مخالفان طرح هدفمند سازی یارانه ها، در واقع مخالف اصل این طرح و حتی نحوه ی اجرای آن نیستند. چه آنکه کم نیستند این اشخاص و گروه ها که تا پیش از این از بی سروسامانی یارانه ها در اقتصاد کشور ناله سر می دادند اما اینک با امید به شکست طرح و طراحان آن و با بهانه گیری های بنی اسرائیلی، منتظرند این طرح شکست بخورد تا بتوانند دولتی را که دوستش ندارند محکوم نمایند. ممکن است این افراد ازینکه موفقیت این طرح به اسم این دولت تمام شود چندان خرسند نباشند. اما واقعیت اینست که پیروزی و شکست این طرح متعلق به کل کشور است و بخصوص در صورت شکست فی نفسه ضرری را متوجه شخص احمدی نژاد نمی کند.چه آنکه  او دومین و آخرین دوره ریاست جمهوری اش را طی می کند.

اما واقعیت آن است که در صورت ناکامی هزینه های زیادی بر اقتصاد و اجتماع وارد خواهد شد. به نظر می رسد این جمله کوتاه رئیس جمهور که "اگر طرح بهتری دارند، آن را رو کنند" بهترین پاسخ برای این مخالفان باشد. چراکه اینان بدلیل مخالفتشان با دولت، حاضرند طرحی که حتی خودشان نیز بدان باور دارند، شکست بخورد. وگرنه اگر مخالفتشان مبانی علمی و نظری دارد چرا آن را ارائه نمی دهند! نباید فراموش کرد آنچه که بعنوان ماحصل موضوعی بنام هدفمند کردن یارانه ها بیش از هر مسئله دیگر باید مورد توجه قرار گیرد اصلاح مکانیزم معیوب تخصیص یارانه ها می باشد که قطار اقتصاد ایران را از ریل خارج کرده است که امید می رود با اجرای این طرح عظیم و با گام برداشتن در مسیر پیشرفت و عدالت که از سوی رهبر معظم انقلاب هدف غایی دهه ی چهارم انقلاب مطرح شده است، در یک فرآیند چند ساله قطار اقتصاد کشورمان به ریل خود باز گردد که همگی مستلزم هدفمند سازی یارانه هاست. ازین رو تفکر عقلایی حکم می کند که چنین طرحی نیاز به حمایت کلیه مردم جامعه دارد حال این حمایت می تواند یاری رساندن در اجرای طرح باشد یا حتی نقد های علمی بر طرح و نحوه ی اجرای آن.

اما آنچه که مشخص است مخالفان چند راه بیشتر ندارند: یا اینکه طرح را نقد علمی و سازنده کنند و ثابت کنند که به شعار های ظاهری خودمبنی بر دلسوزی برای وطن، ایمان دارند. یا اینکه به دعوت رئیس جمهور پاسخ دهند و طرح بهتری ارائه دهند، در غیر اینصورت بهتر است سکوت اختیار کنند. چرا که ملت ایران اسلامی اجازه نخواهد داد تا جوسازی های کاذب عده ای، اقداماتی را که در راستای منافع کشور باشد تحت تاثیر قرار دهد.جانا 

حمیدرضا عرب دانشجوی کارشناسی اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی بوشهر